Diagnostyka męskiej niepłodności - jakie badania warto zrobić?

Dobrze zebrany wywiad z pacjentem jest podstawą aby odpowiednio ukierunkować diagnostykę i wdrożyć leczenie. Podstawą diagnostyki laboratoryjnej w niepłodności męskiej jest badanie nasienia.


Planując oddanie nasienia do badania trzeba wziąć pod uwagę, że nie wykonuje się go bezpośrednio po infekcji, antybiotykoterapii, podróży, spożywaniu alkoholu, wysiłku fizycznym czy w ostrym stresie. Wskazana jest również abstynencja seksualna na 2 do 7 dni przed pobraniem nasienia.


Przed pobraniem nasienia należy oddać mocz i umyć członek. Nasienie należy dostarczyć do laboratorium w ciągu 30-45 min (maksymalnie do godziny) od pobrania chroniąc przed zimnem, najlepiej w temperaturze ciała, np. owinięte materiałem, pod koszulą. Nie należy nasienia przelewać z prezerwatywy, ale zabezpieczyć w jałowym pojemniku. Pobranie nasienia może odbyć się podczas współżycia seksualnego z zastosowaniem perforowanej prezerwatywy (uwaga! nie wszystkie prezerwatywy nadają się do tego celu, preferowane np. Male-Factor Pack, Sagami). Perforacja prezerwatywy sprawia, że nasienie może dostać się do dróg rodnych kobiety, co sprawia, że akt małżeński nie jest ubezpłodniony.

 

 Ocena nasienia obejmuje:

  1. ilość ejakulatu (N >1,5ml)
  2. ph>7,2
  3. koncentrację plemników (N>15mln/ml)
  4. ilość plemników w ejakulacie (N>39 mln)
  5. ruchliwość, w tym ruch postępowy (N>32%)
  6. upłynnienie (N do 1 h), aglutynację (N-brak), lepkość (N: nić nasienia nie dłuższa niż 2 cm)

W seminogramie nie powinno być leukocytów, bakterii, erytrocytów. Nasienie pobierane jest również na posiew – badanie bakteriologiczne.
W razie wystąpienia stanu zapalnego w nasieniu następne badanie powinno być wykonane po leczeniu zakażenia.


 Inne badania laboratoryjne, które warto wykonać:

  • morfologia, mocz, kreatynina, lipidogram, żelazo, ferrytyna, wiatmina B12, glukoza i test tolerancji glukozy, homocysteina, AST, ALT, PSA, CRP, witamina D3,
  • testosteron, estradiol, hormony tarczycy, prolaktyna, LH , FSH,
  • badania w kierunku celiakii – przeciwciała przeciwko transglutaminazie tkankowej (tTG), przeciwko endomysium mięśni gładkich (EmA) w klasie IgA i IgG, badanie DNA w kierunku genów HLA DQ2 i DQ8,
  • przeciwciała p/plemnikowe, ANA, ATA, ATG, w kierunku: boreliozy, zakażenia CMV, HPV, HIV, HBV, HCV, HSV;
  • wymaz z cewki moczowej i spod napletka – w kierunku bakterii, grzybów i in.

Koniecznym uzupełnieniem diagnostyki jest badanie urologiczne, usg z oceną jąder, prostaty, w zależności od wskazań usg jamy brzusznej i tarczycy, endoskopia, badania naczyniowe z podaniem kontrastu.


Oprac. dr n. med. Małgorzata Wolny NFPMC.

 

X Strona wykorzystuje pliki cookies do jej prawidłowego funkcjonowania. Brak zmiany ustawień przeglądarki oznacza akceptację plików cookies witryny. Czytaj więcej w polityce prywatności i plików cookies.